Αυτός ο ιστότοπος είναι ένας ανεξάρτητος ενημερωτικός πόρος και δεν είναι ο επίσημος ιστότοπος της «Νέας Ακρόπολης».
Η ονομασία «Νέα Ακρόπολη» χρησιμοποιείται μόνο με σκοπό την ταυτοποίηση του αντικειμένου κριτικής/ανάλυσης.

Home

Σχετικά με το Ίδρυμα Χαστιναπούρα

ar2004,Αρχική γλώσσα: ΙσπανικάΔιαβάστε στην αρχική γλώσσα
Συγγραφέας: Άρθρο των Δημοσιογράφων (Συντακτική Ομάδα)Συντακτική ομάδα του αργεντινού μέσου Tribuna de Periodistas.
Μηχανική μετάφρασηάρθρα γραμμένα εκτός της Νέας Ακρόπολης

Πηγή: periodicotribuna.com.ar

Σχετικά με το Ίδρυμα Χαστιναπούρα

Περίεργος οργανισμός το Ίδρυμα Χαστιναπούρα… υπάρχει ως τέτοιος από το έτος 1981, ημερομηνία κατά την οποία γεννιέται ως διάσπαση της θλιβερά διαβόητης Νέας Ακρόπολης… η τελευταία αυτή χαρακτηρίστηκε από μια Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως: «φασιστική και παραστρατιωτική», ο ηγέτης της δικάστηκε στην Ισπανία για οπλοφορία· ο δημοσιογράφος Πέπε Ροδρίγκες έχει διεξάγει εκτενή έρευνα σχετικά με τη Νέα Ακρόπολη ως νεοναζιστική σέχτα.

Στον κόσμο η Οργάνωση και ο ηγέτης της έχουν ιστορικό καταγγελιών που, ωστόσο, δεν έχουν εμποδίσει να αναγνωριστούν ως Ιδρύματα ή Εταιρείες από τις κυβερνήσεις διαφόρων χωρών, ως συνεργάτες της κυβέρνησης… και άλλες ευνοϊκές ρυθμίσεις …

Στη Χιλή και την Αργεντινή λειτουργούν υπό κάποια από αυτές τις νομικές ονομασίες· ελεγχόμενες από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στην περίπτωση της Χιλής….; ελεγχόμενες;

Δείτε περισσότερα

βιβλίο

Μπουένος Άιρες

Βιβλίο

Ιστορία

Αναπαράγω στη συνέχεια ένα απόσπασμα από μια σημείωση που έγραψε ο Αργεντινός δημοσιογράφος Αλφρέντο Σιλέτα στην ιστοσελίδα της FAPES - Fundación Argentina para el Estudio de las Sectas:

«Η σέχτα Νέα Ακρόπολη ιδρύθηκε στην Αργεντινή το 1957 από το ζευγάρι αποτελούμενο από τον φιλοναζί Άνχελ Λιβράγα και τη σύζυγό του Άντα Άλμπρεχτ, η οποία με τα χρόνια θα μετατραπεί σε διεθνή ομάδα. Η ιδεολογία της ομάδας είναι ένα μείγμα εσωτεριστικών στοιχείων, θεοσοφίας, εξωτισμού, αλχημείας, αστρολογίας και λίγη ελληνική φιλοσοφία (ιδιαίτερα ο Πλάτων). Η Νέα Ακρόπολη δηλώνει ότι βρίσκεται πάνω από όλες τις φιλοσοφίες, τις θρησκείες, τις πολιτικές και τις επιστήμες και επιδιώκει μόνο να πραγματοποιήσει το μύθο του υπεράνθρωπου (ο ίδιος με τον Αδόλφο Χίτλερ;). Παρατηρήστε πώς ορίζονται σε ένα από τα κείμενά τους:

«Αυτή η δομή (Νέα Ακρόπολη) τρέφεται από ανθρώπους και τους ικανότερους τους ενσωματώνει στο μεγάλο της σώμα, στην μεγάλη της Ψυχή, για να τους κάνει, σε κάποιο βαθμό, υπεράνθρωπους. Οι ανίκανοι πρέπει να αφεθούν πίσω. Τόση είναι η οδυνηρή Νομοτέλεια. Αυτοί θα περισυλλεχθούν από κάποια δομή-ύαινα που τρέφεται από πτώματα».

Η ομάδα είναι διαδεδομένη σε περισσότερες από 30 χώρες. Τη δεκαετία του '80 είχε νομικά προβλήματα στην Ισπανία λόγω των καταγγελιών που έγιναν στο Υπουργείο Παιδείας και από τον Τύπο, θεωρούμενη «υπέρ-φασιστική και παραστρατιωτική». Ο ηγέτης της Άνχελ Λιβράγα βρέθηκε στο εδώλιο της Δικαιοσύνης. Απέθανε το 1991. Από την άλλη πλευρά, η Άντα Άλμπρεχτ αποχώρησε από την ομάδα το 1981 και ίδρυσε μία με πιο ήπιες χαρακτηριστικές που ονομάστηκε Χαστιναπούρα με έδρα το Μπουένος Άιρες.»

«Ανησυχεί το ότι μια φιλο-ναζιστική σέχτα διαφημίζεται στο U Diario (Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες)»

Μερικά αποσπάσματα για την μητρική Οργάνωση:

«Η Νέα Ακρόπολη προσελκύει τα μελλοντικά μέλη της μέσω διαλέξεων πάνω σε θέματα ιστορίας, φιλοσοφίας, αρχαιολογίας των πυραμίδων ή εσωτερισμού. Αυτές οι ομιλίες, γενικά δωρεάν, ανακοινώνονται με αφίσες που τα μέλη κολλάμε σε όλη την πόλη. Σε ένα βιβλίο της σέχτας, με τίτλο "Manual del Dirigente", μπορεί να διαβαστεί το ακόλουθο κείμενο:

«Η προπαγάνδα δεν πρέπει να τρομάζει ούτε να προκαλεί υπερβολικό αντίκτυπο, με κίνδυνο να θεωρηθεί ύποπτη και να απορριφθεί. Μια φαινομενικά αθώα πρόσκληση να παρακολουθήσει κάποιος μαθήματα και διαλέξεις είναι πιο ωφέλιμη από την βίαιη έκθεση μυστηριωδών συμβόλων ή αινιγματικών ρήσεων... η προπαγάνδα πρέπει να προσφέρει μια φιλόξενη εικόνα προσωπικού οφέλους, χωρίς να αποκαλύπτει ότι καλεί να αλλάξει τη ζωή του και να τον φορτώσει με τεράστιες θυσίες και προσπάθειες. Μόλις βρεθεί μέσα, μας καταλαβαίνουν καλύτερα και θεωρούν αυτές τις θυσίες ως τιμές, αλλά πριν, φοβίζουν τον κόσμο».

Το 1985, ο δημοσιογράφος Πέπε Ροδρίγκες δημοσίευσε ένα άρθρο για αυτή τη σέχτα, όπου καταγγέλλε την τεράστια ποσότητα οπλισμού που υπήρχε σε διάφορα κέντρα της Νέας Ακρόπολης και τον πιθανό φόβο ότι οι νέοι εκπαιδεύονταν στη χρήση όπλων. Η σέχτα άρχισε να τον απειλεί και ο Ροδρίγκες αποφάσισε να παρουσιάσει τα στοιχεία στη Δικαιοσύνη. Ο δικαστής έδωσε την εντολή για έρευνα στα κεντρικά γραφεία και βρέθηκαν διάφορα όπλα. Τον Ιούνιο του 1988, η Τρίτη Τμήμα του Εφετείου της Μαδρίτης άρχισε μια δίκη εναντίον του Άνχελ Λιβράγα για παράνομη κατοχή όπλων. Ο «Χαίρε Αυτοκράτορα», όπως του αρέσει να τον αποκαλούν οι μαθητές του, βρέθηκε στο εδώλιο των κατηγορουμένων.

Αλλά ας δούμε λίγο περισσότερο το «Manual del Dirigente», βιβλίο εσωτερικής κυκλοφορίας, αλλά που χρησιμοποιήθηκε στη δίκη που του έγινε στην Ισπανία. Στη σελ. 46 ο Λιβράγα γράφει:

«Ορισμός του τι είναι η Νέα Ακρόπολη είναι εύκολος στο εξωτερικό, διότι θα προσαρμόσουμε την εμφάνισή της στις ανάγκες του τόπου… Η Νέα Ακρόπολη είναι, εξωτερικά, ένας πολιτιστικός και ανθρωπιστικός οργανισμός, και η καρδιά της συνίσταται σε μια Φιλοσοφική Σύλληψη κατά τον κλασικό τρόπο, αλλά αυτή η καρδιά έχει μια άλλη Κρυφή καρδιά, που είναι τα Μυστήρια· στο απόκρυφο είναι ένα σχολείο Μυστηρίων…»

«Σέχτες, όταν ο Παράδεισος είναι κόλαση», Alfredo Silletta, Beas ediciones, 1992. Σελίδες 173 έως 177.

«Το 1981 το ιδρυτικό ζευγάρι έρχεται σε βίαιο διαπληκτισμό και γίνεται η διάσπαση. Σύμφωνα με μάρτυρες, ο Λιβράγα άρχισε να μισεί την Άντα όταν εκείνη άρχισε να κερδίζει κύρος στις εσωτερικές σχολές που τον απέρριπταν γι’ αυτόν λόγω των παραληρημάτων του για στρατιωτικούς (η Θεοσοφική Σχολή συνέταξε έγγραφο προς αυτή την κατεύθυνση). Ο JAL έστειλε τηλεγράφημα σε όλα τα κέντρα της Νέας Ακρόπολης λέγοντας ότι η σύζυγός του είχε τρελαθεί και παύθηκε από τα καθήκοντά της. Εκείνη ίδρυσε την Παγκόσμια Εταιρεία Χαστιναπούρα. Πολλοί ακόλουθοι και ηγέτες εγκατέλειψαν τη σέχτα.»

Ηγεσία

Χόρχε Άνχελ Λιβράγα Ρίτσι (JAL), γεννημένος στο Μπουένος Άιρες, το 1930. Απεβίωσε. Επί του παρόντος ηγείται μιας ομάδας από δικούς του μαθητές.

Ο JAL, γιος εξόριστων Ιταλών, δεν γνώρισε τον πατέρα του και ανατράφηκε από τη μητέρα και τη γιαγιά του σε ένα πολύ αυταρχικό περιβάλλον. Δεν έγινε δεκτός στη Στρατιωτική Ακαδημία και έζησε εμμονικός με τον στρατιωτισμό. Λατρεύε τους μεγάλους δικτάτορες και σκόπευε να τους ξεπεράσει.

Παρά το ότι δεν είχε σπουδάσει περισσότερο από τρία ή τέσσερα χρόνια ιατρικής και δεν είχε αποκτήσει κανένα πανεπιστημιακό δίπλωμα, παρουσιάζει ένα βιογραφικό που τον κατατάσσει στις υψηλότερες κορυφές της γνώσης. Ισχυρίστηκε ότι αποφοίτησε στην Ιστορία της Τέχνης στη Φιλοσοφική και Γραμμάτων της Πανεπιστημιούπολης του Μπουένος Άιρες, ήταν επίσης ιατρός, αρχαιολόγος, Διδάκτωρ Φιλοσοφίας από την Ακαδημία Azteca de Arte, Ciencias, Letras y Civismo και ακαδημαϊκό μέλος του Διεθνούς Φιλο-Βυζαντινού Πανεπιστημίου. Ιδρύματα άγνωστα στους σοβαρούς ακαδημαϊκούς κύκλους, αλλά όχι μεταξύ εκείνων που ασχολούνται με το εμπόριο τίτλων.

Ο Λιβράγα ήταν το Μέγιστο Επιτελείο, το Παγκόσμιο Επιτελείο. Εκείνες που έχουν πραγματικά πτυχία στη Φιλοσοφία και τα Γράμματα είναι η Άντα Άλμπρεχτ και η Ντέλια Στάινμπεργκ. Όπως κάθε μεγαλομανής, βυθιζόταν σταδιακά στην πιο παθητική τρέλα. Πρώτα διέταξε να τον χαιρετούν με ένα «Χαίρε Δάσκαλε», μετά με «Χαίρε Καισάρα» και έπειτα «Χαίρε Αυτοκράτορα».»

Μάθημα ηθικής και καλών τρόπων

«Είναι πιο εγκληματικός αυτός που σκοτώνει ένα μυρμήγκι χωρίς λόγο, από αυτόν που σκοτώνει έναν άνθρωπο με δίκαιο λόγο ή ιδανικό που το δικαιολογεί» και «Το δεν θα σκοτώσεις πρέπει να νουθετηθεί· εφόσον δεν είναι αυστηρά αναγκαίο», είναι φράσεις που θα χειροκροτούσαν τον ισλαμικό τρομοκρατισμό, την ETA, την IRA ή οποιαδήποτε στρατιωτική δικτατορία. Λοιπόν, δείτε, είναι το Σώμα Ασφαλείας.

Ο Αρχηγός Ασφαλείας υπάγεται άμεσα στο Κεντρικό Επιτελείο και συνεργάζεται με αυτόν ο Αρχηγός Πληροφοριών, υπεύθυνος να ενημερώνει το Κεντρικό Επιτελείο και τον Αρχηγό Ασφαλείας για νεώτερα εντός της σέχτας ή της κοινωνίας και να ελέγχει τις εσωτερικές φήμες μέσω ενός μηχανισμού αντί-φημών. Διερευνούν μυστικά επαφές και πρόσωπα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς όφελος της ομάδας.

Στη σέχτα όλα προβλέπονται εκ των προτέρων. Όταν η δομή παραλύει, μεταξύ άλλων πραγμάτων, πρέπει «να κατευθύνουν την εσωτερική προπαγάνδα προς ένα “άλμα προς τα εμπρός” και αν είναι απαραίτητο, δείχνοντας κάποια εξωτερική ιδεολογία, όπως ο διαλεκτικός υλισμός, σε κάποιες από τις πιο επιθετικές πολιτικές μορφές του, ως ο “εχθρός” που, με τη δράση του μουχλιαζει τις συνειδήσεις, καθιστώντας τον άμεσα υπεύθυνο για την ίδια τη παράλυση και υπερτονίζοντας τον κίνδυνο που αυτή η ιδεολογία ενέχει, άμεσα, για τη Νέα Ακρόπολη». Αν το πρόβλημα είναι μια εσωτερική κρίση, πρέπει να απομονωθεί το επίκεντρο και να αρχίσουν «προσωπικές συνομιλίες» με τον ή τους επηρεασμένους, προσπαθώντας να τους κάνουν, πέρα από κάθε Κανονισμό, να κατανοήσουν πόσο αναγκαίοι είναι και πόσο λίγο καλό θα τους προσφέρει πια η ζωή αν εγκαταλείψουν τη Νέα Ακρόπολη».

Φυσικά δεν αποκλείονται οι απειλές και έχουν φτάσει να βιάσουν τη φίλη ενός πρώην μέλους. Η κρίση πρέπει να διατηρείται μυστική από την Υπηρεσία Πληροφοριών, «εκλύοντας ρεύματα γνώμης που μειώνουν το γεγονός, "συμπιέζοντάς" το όσο το δυνατόν και αρνούμενα το, ακόμη και αν χρειαστεί». Τα μέλη που δεν ξεπερνούν την κρίση πρέπει να «εξηλαύνονται» και να λαμβάνονται «δραστικά μέτρα» ώστε να μην ανατρέπουν την τάξη από έξω. Πρέπει να αποφεύγεται να θυμούνται με συμπάθεια τους διαφωνούντες, καθώς «αυτό είναι πρόσκληση για άλλους να ακολουθήσουν τα βήματά τους χωρίς μεγαλύτερο αίσθημα ενοχής…». Η λίστα των προβλεπόμενων έκτακτων καταστάσεων είναι τεράστια και καλύπτει ακόμη και το ενδεχόμενο μια κυβέρνηση να τους κηρύξει παράνομους.»

Η δίκη του Χόρχε Άνχελ Λιβράγα Ρίτσι (JAL)

«Όταν την 13η Ιουνίου 1988, στο Τρίτο Τμήμα του Εφετείου της Μαδρίτης, ξεκίνησε η δίκη κατά του Χόρχε Άνχελ Λιβράγα Ρίτσι, ανώτατου ηγέτη της σέχτας Νέα Ακρόπολη, δικάζονταν κάτι περισσότερο από μια παράνομη κατοχή όπλων. Κατέρρεε η ψεύτικη εικόνα ενός φιλοναζιστικού αυτοκράτορα που επιθυμούσε να παρουσιάζεται ως φιλόσοφος.

Αυτή ήταν η πρώτη δίκη εναντίον ενός ηγέτη σέχτας που πραγματοποιήθηκε στην Ισπανία. Αλλά και η πρώτη φορά, σε όλο τον κόσμο, που αποδείχθηκε η συγγένεια που αυτή η πολυεθνική σέχτα τρέφει προς τα όπλα.

Η ιστορία είχε αρχίσει τρία χρόνια πριν, όταν αυτός ο συγγραφέας, μετά από εκτεταμένη έρευνα, απέδειξε ότι στη Ν.Α. υπήρχαν πυροβόλα όπλα.

Στο βιβλίο «Las sectas hoy y aquí» (…) ανέφερα:

«Είχαμε δει άφθονα όπλα στο Κάστρο του Santiuste (…) που ήταν προσιτά σε οποιονδήποτε έφηβο περνούσε την πόρτα που τα φύλαγε. Έχουμε επίσης την κατάθεση ενός πρώην ηγέτη που ισχυρίζεται ότι είδε τέσσερις ή πέντε πιστόλια διαμετρήματος 9 χιλ. (τουλάχιστον ένα από αυτά διαπιστώσαμε ότι ανήκε στον σωματοφύλακα του Λιβράγα) και ένα διαμετρήματος 7,22 χιλ. (για το οποίο έχουμε τεκμηριωμένη απόδειξη) στο ιδιωτικό μέρος της Σχολής της Μαδρίτης».

Η σέχτα εξαγριώθηκε και μήνυσε τον δημοσιογράφο για όσα είχε δημοσιεύσει στο βιβλίο και σε μερικά ρεπορτάζ.

«Αν ο Αντόνιο Τσάο (σωματοφύλακας του Λιβράγα για χρόνια) φορούσε πάντα ένα πιστόλι στη θήκη του» - διαβάζουμε στο ανθοστόλιστο κείμενο της μήνυσης εναντίον αυτού του συγγραφέα - «και δεν μου είναι γνωστό ότι είναι αλήθεια, αυτό θα οφείλεται στο ότι προσποιείτο ότι ήταν, χωρίς να το αποδεικνύει, Υπολοχαγός της Λεγεώνας. Ας φυλάει τις πλάτες του ο κύριος Τσάο, με αυτό του αρκεί, χωρίς να ανησυχεί για τον καθηγητή Λιβράγα, της μοναδικής προστασίας του οποίου είναι η υποδειγματική του συμπεριφορά. Πιστόλια στην ιδιωτική ζώνη της σχολής! Τι ανοησία!»

«Για άλλη μια φορά αναφέρομαι» - συνεχίζει το κείμενο - «στο αποτέλεσμα της απόδειξης για αυτό το ψευδές γεγονός, και θα δούμε αν ο εναγόμενος διαθέτει μαρτυρίες που τολμούν να διαπράξουν ενώπιον του Δικαστηρίου ένα διπλό αμάρτημα· κατά του Θεού δια ψευδορκίας και κατά της Δικαιοσύνης δια ψευδομαρτυρίας.»

«Κουρασμένος από το να υφίσταμαι τους εκβιασμούς από αξιοσέβαστες προσωπικότητες που προστατεύουν τη σέχτα, επέλεξα να denunciar επίσημα ενώπιον του δικαστηρίου της βάρδιας, για παράνομη κατοχή όπλων, τη σέχτα και τους ηγέτες της. Παρουσίασα τα αποδεικτικά που θεώρησα κατάλληλα και, λίγο αργότερα, ο Jorge Livraga και ο Antonio Chao διώχθηκαν ως φερόμενοι δράστες του καταγγελθέντος αδικήματος.

Η αστυνομία, κατ’ εντολή του δικαστή, έρευνα την έδρα της σχολής της σέχτας, στη Gran Vía της Μαδρίτης και βρήκε στους ιδιωτικούς χώρους του Λιβράγα ένα περιστρόφουμ Taurus διαμετρήματος 38 χιλ.

Όταν συμμετείχα, ως μάρτυρας του εισαγγελέα, στη δίκη κατά του Λιβράγα, έγινε σαφές ποιος είχε διαπράξει εκείνο το διπλό αμάρτημα που ο Λιβράγα φωνάζε στη μήνυσή του. Καθισμένος στο εδώλιο, σκυθρωπός, φοβισμένος, χωρίς ίχνος από την αυτοκρατορική ψυχραιμία που χρησιμοποιεί όταν περιβάλλεται από τη φρουρά του, ο Λιβράγα προκαλούσε λύπηση.

Εκείνος, ύψιστο πρότυπο άνδρα τιμής και ανδρείας, προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του ρίχνοντας τις ευθύνες σε έναν από τους δικηγόρους του, ήδη νεκρό τότε, και στον Antοnio Chao (…)

Η πιο εύστοχη επιχειρηματολογία του, για να δικαιολογήσει την κατοχή του περιστρόφου, ήταν ότι του το είχε χαρίσει ένας από τους μαθητές του στη φιλοσοφία (;) , ενήμερος για τις απειλές (?) που βαραίνουν στην Ισπανία έναν τόσο διακεκριμένο καθηγητή και ότι δεν είχε χρόνο (;) πριν του κατάσχουν το όπλο, να ζητήσει άδεια για την νόμιμη κατοχή του».

«Η δύναμη των σεχτών», Πέπε Ροδρίγκες, εκδόσεις B, σσ. 239,240,241.»

Νεοναζί καλυμμένοι

Όταν ο αποκρυφισμός και ο εσωτερισμός, με την ελευθερία λατρείας, άρχισαν να γίνονται μόδα στη χώρα μας, δεν ήταν σπάνιο να βρίσκει κανείς σε οποιαδήποτε ισπανική πόλη αγγελίες της Νέας Ακρόπολης. Εμφανισιακά διαφημίζαν μόνο διαλέξεις για την ελληνική φιλοσοφία και τη μυστική γνώση που υπόσχεται την ευτυχία μέσω της κυριαρχίας του εαυτού και των μυστικών της φύσης. Μέχρι που ένα άρθρο που εμφανίστηκε στο «Tiempo» προκάλεσε το σκάνδαλο.

Ο ειδικευμένος δημοσιογράφος, Πέπε Ροδρίγκες, κατηγορούσε τη σέχτα ως νεοναζιστική, προ-φασιστική και παραστρατιωτική· και συμπεριέλαβε, για να το αποδείξει, μια φωτογραφία ενός χώρου αυτής της ένωσης όπου εμφανίζονταν παλαιά όπλα προοριζόμενα για συλλογή. Η Αστυνομία κινήθηκε και έρευνα τα κέντρα της Νέας Ακρόπολης. Ξεκίνησαν ποινικές διαδικασίες. Αλλά ούτε η Αστυνομία, που βρήκε μόνο ένα πιστόλι, ούτε οι δικαστές κατάφεραν να αποδείξουν τον νεοναζισμό της υποτιθέμενης σέχτας. Τι είναι στ’ αλήθεια οι νεοακροπολίτες; Γεννήθηκαν στην Αργεντινή, μια χώρα πολύ λάτρης του εσωτερισμού, το 1957, ιδρυόμενοι από το ζευγάρι Χόρχε Άνχελ Λιβράγα, που πέθανε στη Μαδρίτη το 1991, και την Άντα Άλμπρεχτ. Ορίζονταν ως σχολή φιλοσοφίας και είναι πολύ συνδεδεμένοι με την διάσημη Madame Blavatsky, έναν στύλο του αποκρυφισμού του περασμένου αιώνα, σύγχρονη με τις Mary Baker Eddy, E.G. White, Alice Bailey και Annie Besant. Η Νέα Ακρόπολη υποστηρίζει ότι τα μέλη της, χάρη στις μυστικές και φιλοσοφικές τους γνώσεις, ανήκουν σε μια ανώτερη φυλή.

Από εδώ προκύπτει ότι είναι ουσιώδης η υποταγή στον απόκρυφο Δάσκαλο, κάτοχο ενός αληθινού «πisto manchego» διδασκαλιών που κυμαίνονται από την μετενσάρκωση μέχρι την κρυφή σοφία των Αιγυπτίων, περνώντας από την παραφορά στρατιωτικής παραφάνειας, με μια υποτιθέμενη κατεύθυνση μυήσεως συνδεδεμένη με τον δρόμο του Σαντιάγο. Πολύ φροντίζουν να μην επιτεθούν στη θρησκεία, «δεν είναι το όπιο του λαού, αλλά το φάρμακο για όλα τα κακά», και πολύ αντιμαρξιστές, έχουν τα συστατικά της σέχτας: άνευ όρων υποταγή στον ηγέτη· αδυναμία εσωτερικής κριτικής, και ελιτιστική διαχωριστική στάση. Αποδεικνύεται ότι το ιδρυτικό ζευγάρι χώρισε, και με αυτό το διαζύγιο προήλθε και μια απόσχιση στη σέχτα. Πέδρο Μιγκέλ Λάμετ.»

Αποσπάσματα από «Ο Εκπληκτικός Κόσμος των Σεχτών» - Από Severian Roc

Χαστιναπούρα

«Περί το 1981, σε μια παγκόσμια συνάντηση της Νέας Ακρόπολης που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, υπήρξε μια σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ του Άνχελ Λιβράγα και της Άντα Άλμπρεχτ που οδήγησε στο ρήγμα της ομάδας. Σύμφωνα με μάρτυρες, ο Λιβράγα δεν μπορούσε να αντέξει την εσωτερική άνοδο της Άντα, και εκείνη δεν πίστευε πολύ στα παραληρήματα του συζύγου της για παραστρατιωτικά θέματα. Μια ομάδα κυρίως Αργεντίνων και Λατινοαμερικανών ακολούθησε τα βήματα της Άντα Άλμπρεχτ και ίδρυσε την Παγκόσμια Ένωση Χαστιναπούρα. Η εικόνα που παρουσιάζει αυτή η ένωση είναι πιο ήπια από της Νέας Ακρόπολης· προσφέρονται μαθήματα φιλοσοφίας, γιόγκα, διαλογισμού και ψυχολογίας της αυτοπραγμάτωσης. Σε ένα φυλλάδιο μπορεί να διαβαστεί: «Η Χαστιναπούρα είναι να προσεγγίζεις την καρδιά. Η Χαστιναπούρα σου προσφέρει να μεταμορφωθείς και να γίνεις κανάλι, να γίνεις λιμάνι όπου θα τροφοδοτούνται και τρέφονται όσοι χρειάζονται τους καρπούς που προέρχονται από τη δράση μας. Γνωρίζουμε τόπους που προσφέρουν τα μυστήρια και τα φώτα που περισσότερο τυφλώνουν το νου μας. Η Χαστιναπούρα θέλει ένα καθαρό έδαφος, θέλει να οικοδομεί με τα πιο αγνά υλικά· μας προσφέρει ένα δρόμο δράσης, μας καλεί να προσέξουμε να είμαστε ενεργοί συμμετέχοντες, δημιουργοί του δικού μας κόσμου θαυμάτων…»

Το τμήμα που γοητεύεται περισσότερο από αυτή την ομάδα βρίσκεται μεταξύ των γυναικών 30 έως 50 ετών. Πολλοί σύζυγοι έχουν επισκεφθεί την FAPES για να μας διηγηθούν το δράμα του να βλέπουν πώς έχαναν τις συζύγους τους. Σε ένα κείμενο της Χαστιναπούρα, απευθυνόμενο στις γυναίκες που πιέζονται από οικογενειακές υποχρεώσεις, μπορεί να διαβαστεί το εξής:

«…Είναι αλήθεια, έχουμε οικογενειακές υποχρεώσεις. Αλλά οι οικογενειακές υποχρεώσεις μας κόβουν, μας περιορίζουν, μας εμποδίζουν το δρόμο προς το εσωτερικό μας, προς τον Θεό; Αν είμαστε ειλικρινείς, η απάντησή μας θα είναι: όχι, μια οικογένεια που μας αγαπά πραγματικά δεν μπορεί να μας εμποδίσει να πορευτούμε προς την ευτυχία. Το να δίνεις αγάπη σημαίνει να επιτρέπεις και να βοηθάς την ανάπτυξη των αγαπημένων όντων. Επομένως η οικογενειακή μας συμμετοχή είναι αναγκαία και κατάλληλη μέχρι να εκπληρωθεί αυτή η εντολή και όχι πέραν αυτής. Ομοίως, η αγάπη των συγγενών μας πρέπει να βοηθά στην ανάπτυξή μας, αλλιώς θα έπρεπε να αναρωτηθούμε τι καλύπτει η σχέση μας πέραν της μάσκας της αγάπης… Σκέφτηκες ότι έχουμε σπίτι, οικογένεια, παιδιά, μόνο για κάποιο χρόνο; Και ότι η οικογένειά μας δεν είναι πραγματικά δική μας, αλλά κάθε μέλος ανήκει στον Θεό και μόνο εκπροσωπούμε ένα ρόλο που πρέπει να πραγματοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο;».

«Σέχτες, όταν ο Παράδεισος είναι κόλαση», Alfredo Silletta, Beas ediciones, 1992. Σελίδες 173 έως 177.

Η διπλή εικόνα της Χαστιναπούρα

Το Ίδρυμα Χαστιναπούρα παρουσιάζεται στην Κοινότητα ως:

«Μια μη κερδοσκοπική ένωση με σκοπό την προώθηση της μελέτης των συγκριτικών φιλοσοφιών και των πρακτικών που οδηγούν στην επίτευξη τριών θεμελιωδών αρχών:

1 Αναγνώριση, προαγωγή και διδασκαλία της ύπαρξης του θεού και της θείας πνευματικής ουσίας του ανθρώπινου όντος, χρησιμοποιώντας για αυτό τον Παγκόσμιο Πνευματισμό.

2 Ευαισθητοποίηση της αδελφοσύνης που υπάρχει φυσικά ανάμεσα στα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας και ανάδειξη μιας στάσης σεβασμού προς τα διάφορα θρησκεύματα, φυλές και έθιμα, καθώς και προς τα άλλα πλάσματα της δημιουργίας.

3 Καλλιέργεια της μελέτης των θρησκειών, των επιστημών, των τεχνών και των φιλοσοφιών, όσο αυτό συντελεί στην πνευματική ανύψωση του ανθρώπινου όντος.»

Η Ένωση προτείνει τα ακόλουθα μαθήματα:

1 Μαθήματα φιλοσοφίας και διαλογισμού

2 Σχολή Ανώτερων Σπουδών γιόγκα (εκπαίδευση καθηγητών και εκπαιδευτών γιόγκα αντίστοιχα)

3 Δωρεάν ομιλίες για φιλοσοφία και διαλογισμό

4 Πρακτικές γιόγκα

Η αληθινή όψη της Χαστιναπούρα

Σύμφωνα με τη δική μου εμπειρία, και αυτήν άλλων συζύγων και συγγενών, το Ίδρυμα Χαστιναπούρα είναι μια απλή καταστροφική σέχτα, της οποίας η εξωτερική εμφάνιση της επιτρέπει να λειτουργεί στην κοινωνία και υπό μια αναγνωρίσιμη νομική δομή. Όπως κάθε σέχτα τέτοιας φύσης, εκδηλώνει μια διπλή στάση και διπλό λόγο· ο πρώτος της απλότητα και πνευματισμός διατηρείται αμετάβλητος ό,τι κι αν συμβεί και ο δεύτερος μια νεοναζιστική σέχτα, που μοιράζεται πλήρως όλες τις Αρχές και τα Θεμέλια της αρχικής Νέας Ακρόπολης, εκτός από τη σωματική βία και τις παραστρατιωτικές πρακτικές.

Οι τελικοί της στόχοι είναι να προσελκύει άτομα (κυρίως γυναίκες), τα οποία ενσωματώνονται οριστικά στην Οργάνωση, διαλύοντας τους προϋπάρχοντες οικογενειακούς δεσμούς και τους δεσμούς τους με τον προηγούμενο κοινωνικό τους κύκλο.

Παρά το ότι υπέστητε στο πετσί μου την απώλεια της συζύγου και του γιου μου στα χέρια αυτής της καταστροφικής σέχτας, μπορώ μόνο να υποθέσω τη διαδικασία στην οποία υποβλήθηκε αυτή η τελευταία· μόνο απομένει να περιγράψω τον δικό μου τρόμο μπροστά στις βιωμένες καταστάσεις (έχει τρελαθεί, ψεύδεται χωρίς καμία μεταμέλεια και ενεργεί σε κατάσταση ξεκάθαρης σεχτικής ψυχοπάθειας που προκλήθηκε, έχει επίσης μείνει έγκυος από τον υπο-ηγέτη της Σέχτας), σε σχέση με τον γιο μου, έχει υποβληθεί σε μια διαδικασία «πλύσης εγκεφάλου», χωρίς να τον υπερασπιστεί κανείς μέχρι σήμερα…

Επιβαρύνει αυτή την κατάσταση η απόλυτη ατιμωρησία με την οποία αυτή η καταστροφική σέχτα μπόρεσε και συνεχίζει να μπορεί να δρα τόσο στη Χιλή όσο και στην Αργεντινή, λόγω μεταξύ άλλων λόγων των δικτύων προστασίας που υπάρχουν εκ του ενεργητικού ή παθητικού σε διάφορους λειτουργούς και αρχές: Συμβούλιο Δικαιωμάτων Παιδιών, Κοριτσιών και Εφήβων της Πόλης του Μπουένος Άιρες, Γραμματεία Λατρείας της Αργεντινής, Υπουργεία Εξωτερικών της Χιλής και της Αργεντινής, Προεδρία της Χιλής, Υπουργείο Δικαιοσύνης της Χιλής, Πρεσβεία και Προξενείο της Χιλής, συμπεριλαμβανομένης της UNICEF· φτάνοντας σε τέτοιο ακραίο σημείο η κατάσταση που παρά το ότι έκανα στην περίπτωσή μου τις πρώτες καταγγελίες τον Νοέμβριο του 2001, μέχρι σήμερα δεν κατάφερα να ληφθεί η καταγγελία μου επίσημα κάπου· μόλις στις αρχές Μαΐου 2004 μου δόθηκε προσωρινό δικαίωμα επισκέψεων για να δω το γιο μου για μερικές ώρες… για τη νεοναζιστική σέχτα και τις μεθοδεύσεις της, καμία αρχή δεν έχει πει λέξη μέχρι σήμερα… όλα έχουν χειριστεί σαν μια απλή υπόθεση ζευγαριού και του μικρού του παιδιού…

Δυνατός κύριος είναι το χρήμα… δυνατές οι σέχτες που τους προστατεύουν… οι δικές μου έρευνες κατέληξαν ότι θα είχαν προστασία από υψηλά μέλη σεχτών εξουσίας… εσχατογεμένα εντός των επίσημων δομών σε κάθε τάξη πραγμάτων… αδρανοποιούν το Κράτος Δικαίου…