Νέα Ακρόπολη: από την εμφάνιση στην πραγματικότητα

Η Νέα Ακρόπολη είναι μια ομάδα που αναγνωρίστηκε ως καταστροφική σέχτα από το 1995 από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στην Πράξη 2468. Η Νέα Ακρόπολη απαγορεύεται στην Τουρκία και την Αίγυπτο, επίσης αναγνωρίζεται ως καταστροφική σέχτα από ακαδημαϊκούς και ανθρωπιστικούς διεθνείς οργανισμούς, από δίκτυα υποστήριξης θυμάτων σεχτών, καθώς και από περιφερειακές κυβερνήσεις που έχουν διακόψει τους δεσμούς τους με την εν λόγω οργάνωση. Η ταξινόμηση ως καταστροφική σέχτα με την οποία ταυτίζεται η Νέα Ακρόπολη είναι αυτή που καθόρισε ο ειδικός André Dénaux: «οι καταστροφικές σέχτες είναι ψευδοθρησκευτικές, ψευδοφιλοσοφικές ή ψευδοπολιτιστικές οργανώσεις, με πυραμιδική και ολοκληρωτική δομή, που ασχολούνται με την προσέλκυση οπαδών για να τους εκμεταλλεύονται μέσω ψευδών υποσχέσεων και τεχνικών ψυχολογικής καταναγκαστικής επιρροής, πάντα προς όφελος της επιδίωξης εξουσίας και κέρδους των ηγετών τους». Η Νέα Ακρόπολη χρησιμοποιεί τον τίτλο «Διεθνής Φιλοσοφική Οργάνωση» από το έτος 2011, αφού είχε χρησιμοποιήσει από την ίδρυσή της το 1957 αυτόν του «Μη κερδοσκοπικού πολιτιστικού συλλόγου», είχε υιοθετήσει επωνυμίες όπως «Σχολή φιλοσοφίας καθαρά κλασικής» και πιο πρόσφατα «Ίδρυμα Νέα Ακρόπολη». Παρόλο που ονομάζει τα υποσυγκροτήματά της «ινστιτούτα» ή έχει οικολογικές δραστηριότητες, το πραγματικό της ενδιαφέρον δεν έχει σχέση με τον πολιτισμό ούτε με το περιβάλλον, αλλά με την κατήχηση και την παραγωγή αγαθών και χρημάτων.
NA_Manual_Dirigente.pdf (787549)

Sentencia judicial España

Extracto de la Sentencia de la Audiencia Provincial de Madrid, Sección 15ª, Sentencia de 16 Sep. 2000

"sucede que esa entidad --como algunas otras igualmente polémicas--, por las particularidades de su ideario y su simbologia, lo que se conoce de su forma de organización interna, la falta de transparencia de sus fuentes de financiación y el tenor de algunas de sus actividades, suscitan inquietud en amplios sectores sociales e institucionales, al extremo de hallarse clasificadas en literatura de investigación de amplísima difusión en la categoría de «sectas destructivas.»
Que esto es así en el caso de la Asociación Cultural Nueva Acrópolis se infiere de la documentación aportada a esta causa, de la que forman parte diversos trabajos y documentos publicados en nuestro país y en el extranjero con información precisa sobre la misma y, también, escritos debidos a su fundador y a algunos de sus exponentes más significativos. De todo ello se desprende que la entidad se halla dotada de un rígido sistema de organización y disciplina de corte castrense, ha hecho propio el saludo a la romana, practica el adiestramiento en el manejo de la espada y de otras armas y hace uso de uniformes y de una parafernalia similar a la propia de conocidas organizaciones totalitarias. Que profesa y difunde una teosofía que induce a la asunción fanática de ideas expresadas con categorías como «nueva Raza espiritual» y «Superhombre» y promueve la adhesión a una mística de «entrega total» a cierto «Ideal acropolitano», en el que «matar puede ser un acto de amor». Asimismo hay algún material publicado e igualmente aportado a la causa que contiene referencias, en concreto, a una práctica conocida como rapto de las sabinas/os», con la que se alude a la utilización de tácticas de carácter sexual para la captación de adeptos.
Lo que, de forma sintética, acaba de exponerse --hay que insistir en ello-- se halla difundido con la máxima claridad en textos publicados en los más diversos medios y forma parte de un clima de opinión en materia de sectas con eco concreto en instituciones como las Cortes Españolas, el Parlamento belga, la Asamblea Nacional francesa y el Parlamento europeo, por poner algunos ejemplos significativos. Es además parte relevante del discurso cotidiano de asociaciones como las agrupadas en la Federation Européenne des Centres de Recherche et d Information sur le Sectarisme.

Manual-sobre-la-secta-destructiva-Nueva-Acropolis.pdf (1132126)
EL GRAN ENGAÑO.pdf (5832587)

Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Ο ιδρυτής της Νέας Ακρόπολης είναι ο Αργεντινός Jorge Ángel Livraga Rizzi, που έζησε από το 1930 έως το 1991. Το 1957 ίδρυσε στην πρωτεύουσα του Περού, τη Λίμα, την πρώτη έδρα της σέχτας. Ήταν θεοσοφιστής. Εξωτερικά η Νέα Ακρόπολη παρουσιάστηκε από την αρχή ως μια σχολή φιλοσοφίας που επιδίωκε έναν «νέο ανθρωπισμό». Ο Livraga φέρεται να κατείχε τον τίτλο του καθηγητή και του διδάκτορα. Από το 1987, στο βιβλίο «Ιππότες του τώρα» της Andée Bosbeke, αναφέρεται ότι ο Livraga ισχυριζόταν ότι ανήκε στη διεθνή «Ατζτέκικη Ακαδημία Τεχνών, Επιστημών και Γραμμάτων», μια ψεύτικη ακαδημία, υποτμήμα του ψευδο-πανεπιστημίου «Διεθνές Πανεπιστήμιο του Μοκτεζούμα». Αυτό το πανεπιστήμιο είναι μια επινόηση του Ισπανού πολυεθνικού απατεώνα Guillermo Grau, που όπου θέλησε επινόησε τίτλους ιππότη και ευγενείας που δεν υπάρχουν.
Ο Livraga επιδίωκε την εικόνα του λατρευτικού φορέα μιας ακαδημαϊκά ικανής και σοβαρής οργάνωσης. Οι υπεύθυνοι των γραμματειών της Νέας Ακρόπολης σε περίπου 40 χώρες, οι «εθνικοί διοικητές», αποκαλούνται πάντα «καθηγητές» σε λαμπερές δηλώσεις και τίτλους που ο Livraga και η οργάνωσή του ποτέ δεν είχαν.

Ο ιδρυτής της Νέας Ακρόπολης είναι ο Αργεντινός Jorge Ángel Livraga Rizzi, που έζησε από το 1930 έως το 1991. Το 1957 ίδρυσε στην πρωτεύουσα του Περού, τη Λίμα, την πρώτη έδρα της σέχτας. Ήταν θεοσοφιστής. Εξωτερικά η Νέα Ακρόπολη παρουσιάστηκε από την αρχή ως μια σχολή φιλοσοφίας που επιδίωκε έναν «νέο ανθρωπισμό». Ο Livraga φέρεται να κατείχε τον τίτλο του καθηγητή και του διδάκτορα. Από το 1987, στο βιβλίο «Ιππότες του τώρα» της Andée Bosbeke, αναφέρεται ότι ο Livraga ισχυριζόταν ότι ανήκε στη διεθνή «Ατζτέκικη Ακαδημία Τεχνών, Επιστημών και Γραμμάτων», μια ψεύτικη ακαδημία, υποτμήμα του ψευδο-πανεπιστημίου «Διεθνές Πανεπιστήμιο του Μοκτεζούμα». Αυτό το πανεπιστήμιο είναι μια επινόηση του Ισπανού πολυεθνικού απατεώνα Guillermo Grau, που όπου θέλησε επινόησε τίτλους ιππότη και ευγενείας που δεν υπάρχουν.
Ο Livraga επιδίωκε την εικόνα του λατρευτικού φορέα μιας ακαδημαϊκά ικανής και σοβαρής οργάνωσης. Οι υπεύθυνοι των γραμματειών της Νέας Ακρόπολης σε περίπου 40 χώρες, οι «εθνικοί διοικητές», αποκαλούνται πάντα «καθηγητές» σε λαμπερές δηλώσεις και τίτλους που ο Livraga και η οργάνωσή του ποτέ δεν είχαν.

LA ARISTOCRACIA FASCISTA DE NUEVA ACRÓPOLIS.docx (35076)

ΑΛΛΟ ΥΛΙΚΟ:

1985(05-13)NA_R_Tiempo.pdf (1186088)
1985(11-06)NA_LV_policia.pdf (285613)
1986(05-14)NA_denuncia.pdf (732776)
NA_Reglamento_interno.pdf (255288)

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΣΤΟ CASTELLON: Οι διάφορες όψεις της και το ίδιο μήνυμα. Με την εμφάνιση του: (CENTRO CULTURAL CASTALIA)

ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ
GEA –VOLUNTARIADO
DONA-PARA LA MUJER
EL CRESOL- TEATRO
INSTITUTO TRISTÁN- ARTE

Η κυρίαρχη τάση είναι ένας χώρος που έχει εγκατασταθεί σε μια πόλη, αποτελούμενος από διάφορους συλλόγους στενά συνδεδεμένους μεταξύ τους μέσω της σέχτας Νέα Ακρόπολη, δίνοντας την εντύπωση ενός χώρου που συγκεντρώνει έναν γειτονικό σύλλογο.
Φαινομενικά, οι σύλλογοι του χώρου δεν έχουν μεταξύ τους σύνδεση, γεγονός που διευκολύνει την πρόσβαση του πολίτη στον χώρο και όχι το αντίστροφο – δεν είναι η σέχτα που προσπαθεί να προσεγγίσει τον πληθυσμό, αλλά να κάνει τον πληθυσμό να προσεγγίσει αυτήν. Είναι περίεργο ότι πηδώντας από σύνδεσμο σε σύνδεσμο σε λιγότερο από τέσσερα κλικ εμφανίζεται ξανά το λογότυπο της Νέας Ακρόπολης.
Ο δημοσιογράφος Pepe Rodríguez, από το περιοδικό TIEMPO, συγγραφέας του άρθρου που αποκάλυπτε τη σεχταριστική φύση αυτής της οργάνωσης, είχε ήδη μιλήσει για τη σύνδεση του Gea Voluntariado στην ιστοσελίδα του όταν ανέφερε σε μια επιστολή σε ένα μέλος της οργάνωσης. Στην ιστοσελίδα ήδη ενημέρωνε για τη δίκη για παράνομη κατοχή όπλων του ιδρυτή της σέχτας.
Προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ανεξαρτησίας μεταξύ των «γειτονικών» συλλόγων και της Νέας Ακρόπολης, αλλά πάντα υπάρχει κάποια σύνδεση, που εξηγεί τη διευκόλυνση πρόσβασης στη Νέα Ακρόπολη μέσω αυτών των υποτιθέμενων συλλόγων. Μια άμεση μαρτυρία αναφέρει ότι μετά από κάποιες μαθήματα θεάτρου τον έκαναν να περάσει σε μια «φιλοσοφική ομιλία» χωρίς να αντιληφθεί κάτι περίεργο.
Ο σύλλογος έρχεται ήδη προετοιμασμένος όταν εγκαθίσταται στον χώρο, και αρχίζουν να προωθούνται δραστηριότητες κάθε είδους, είναι αξιοσημείωτο στο πρόγραμμα του Centre Cultural Castalia στο Castellón de la Plana ότι από κάθε τρεις δραστηριότητες οι δύο είναι της Νέας Ακρόπολης. Είναι άφθονες οι διαλέξεις φιλοσοφικού χαρακτήρα και τα εργαστήρια βοήθειας.
Η GEA παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα της ως ομάδα Εθελοντών, αλλά ψάχνοντας στο Google βρίσκουμε ότι κάθε έδρα της GEA μοιράζεται χώρο σε συλλόγους του Centre Cultural Castalia και επιστρέφοντας πάλι στη Νέα Ακρόπολη, κάποιες φορές στην ιστοσελίδα της σέχτας και άλλες σε μια σελίδα στο FB.
Η GEA έχει βραβευτεί με το ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ στην Κάδιθ, λόγω της εμφάνισής της ως ΝΟΜΙΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ καθώς εμφανίζεται εντελώς διαχωρισμένη από τη Νέα Ακρόπολη στην εμφάνιση, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένας μηχανισμός προσέλκυσης περισσότερων μελών. Ο δημοσιογράφος Pepe Rodríguez αναφέρει ότι οι εθελοντικές ομάδες κάνουν δουλειές για την οργάνωση.
Στο Castellón, σε ένα άρθρο στην ιστοσελίδα της ΝΑ εμφανίζεται το όνομα José Luis Romero Peñalver
castellon.nueva-acropolis.es/castellon-actividades/actividades-realizadas/28229-charla-realizada-hablamos-sobre-la-busqueda-de-la-felicidad
και αν τον αναζητήσει κανείς σε μητρώο επαγγελματιών εμφανίζεται ως αυτοαπασχολούμενος στο Castellón σε δρόμο κοντινό σε εκείνον του C.C.Castalia.