Μαρτυρία της Μαρίας. Πολωνία

Έφυγα από τη Νέα Ακρόπολη πριν ένα χρόνο. Ήμουν μέλος για πέντε χρόνια, και κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους μου ήμουν στην εκπαίδευση για τις « ζωντανές δυνάμεις» (η εσωτερική ομάδα της Νέας Ακρόπολης). Δεν το τελείωσα ποτέ.

Αν και ήμουν μέρος κάποιων συναντήσεων των ζωντανών δυνάμεων, όπου πάντα χαιρετούσαμε ο ένας τον άλλον με ένα απλωμένο δεξί χέρι υψωμένο ψηλά. Πήγα εκεί επειδή έψαχνα για ένα μέρος όπου θα μπορούσα να μάθω περισσότερα για τους φιλοσόφους και τη φιλοσοφία γενικά.

Καταρχάς, θέλω να ξεκινήσω με κάτι σημαντικό κατά τη γνώμη μου: ο διευθυντής της Νέας Ακρόπολης στην Πολωνία είναι ένας πολύ ευαίσθητος και καλός άνθρωπος. Ωστόσο, καθώς βαδίζει στο ρόλο του «διδάσκαλου» αλλάζει πέρα από την αναγνώριση. Δεν τον ήξερα πολύ καλά αλλά είδα την μεταμόρφωση που υπέστη. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων \"ζωντανών δυνάμεων\" γίνεται διαφορετικό άτομο, μοιάζει με αυστηρό πατέρα ανατρέφοντας τα παιδιά του. Ήθελα να ξεκινήσω με αυτό γιατί παρατήρησα τι μεγάλη επιρροή έχει η ΝΑ στους ανθρώπους.

Η μεγαλύτερη μνησικακία που έχω εναντίον της ΝΑ είναι ότι έμαθα για τις κρίσιμες πτυχές της δραστηριότητάς της πέντε χρόνια αφότου έγινα μέλος. Το πιο σημαντικό ερώτημα είναι σε τι πιστεύει η Νέα Ακρόπολη. Είναι σημαντικό, ότι οι άνθρωποι που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο και οι άνθρωποι που δεν μοιράζονται την άποψή τους μπορούν να αποφασίσουν μόνοι τους συνειδητά. Τόσο απλό είναι...

Υπάρχει κάτι που ονομάζεται \"κυρίες\" και \"νύχτες\", που σημαίνει κυριολεκτικά κώδικες γυναικών και ανδρών. Κανείς που δεν ταιριάζει σε αυτούς τους κανόνες δεν θα ένιωθε άνετα εκεί. Παρουσιάζονται ως μια σχολή φιλοσοφίας, αλλά όλα έχουν να κάνουν με μια συγκεκριμένη ιδεολογία. Δυστυχώς, είναι κρυμμένο μέχρι να αποφασίσεις να ενταχθείς στον «εσωτερικό κύκλο». Ποιος είναι ο σκοπός αυτού; Έτσι και πάλι, δεν μπορεί ο κόσμος να πει την αλήθεια από την αρχή, τι πιστεύει η οργάνωση και τι προωθεί; Γιατί να μην δώσουμε στους ανθρώπους μια ελεύθερη επιλογή;

Υπάρχουν οργανώσεις που το θέτουν ξεκάθαρα: \"πιστεύουμε ότι ο κόσμος διοικείται από πράσινους ανθρώπους\" και αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα σε ανθρώπους που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο και σε εκείνους που δεν συμμερίζονται αυτήν την άποψη. Είναι δυνατόν να είμαστε ειλικρινείς; Ο NA πιστεύει στη μετενσάρκωση, πιστεύει ότι οι άνθρωποι που δεν θέλουν να ενωθούν μαζί τους δεν έχουν \"ανακαλύψει\" ακόμα, ότι ο φεμινισμός δεν είναι ο τρόπος για μια \"πραγματική κυρία\" και οι άνδρες πρέπει να μάθουν να χειρίζονται όπλα. Απ' όσο ξέρω, σε πολλές χώρες, υπάρχουν όπλα στα κεντρικά γραφεία των ΝΑ. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουν οι άνθρωποι για το πάθος της Λιβράγκα για τα όπλα και την καταδίκη του για παράνομη κατοχή όπλων. Αυτά είναι πράγματα που θα ήθελα να ξέρω νωρίτερα, είναι σημαντικό έτσι θα μπορούσα να είχα πάρει μια συνειδητή απόφαση αν ήθελα να μπω σε μια οργάνωση όπως αυτή ή όχι. Δεν είναι δίκαιο, δεν συμφωνείς;

Ήμουν μέλος της Νέας Ακρόπολης για σχεδόν πέντε χρόνια. Έφυγα πριν ένα χρόνο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι, πριν το κάνω, μερικές αμφιβολίες άρχισαν σταδιακά να εμφανίζονται. Όλα ξεκίνησαν από την αρχή της εκπαίδευσης \"ζωντανών δυνάμεων\". Αυτό το ίδιο το σύστημα ορολογίας, το οποίο δημιουργείται από αυτόν τον οργανισμό με έκανε να σκεφτώ, γιατί κάποιος να δημιουργήσει μια διαφορετική, μυστική γλώσσα την οποία κανείς από έξω δεν θα μπορούσε να καταλάβει π.χ., «ζωντανές δυνάμεις», «αξίες» και ούτω καθεξής. Δεν ήξερα τι πραγματικά σήμαιναν οι ζωντανές δυνάμεις. Οι απαντήσεις στην ερώτησή μου ήταν: \"η ζωντανή δύναμη έχει τη δική της εσωτερική ζωή\", \"η ζωντανή δύναμη αφιερώνει χρόνο για να βοηθήσει στο σχολείο\"... δεν ήταν αρκετά καλή εξήγηση για μένα, επειδή σχεδόν από την αρχή όταν έγινα μέλος, είχα δεσμευτεί να βοηθήσω στο σχολείο και ήξερα όλη μου τη ζωή ότι είχα μια εσωτερική ζωή, όπως κάθε άλλο ανθρώπινο ον. Αλλά παρ' όλα αυτά συνέχισα μέχρι που μπήκα στη λεγόμενη «φάση του νου». Τότε οι ερωτήσεις και οι αμφιβολίες μου προκάλεσαν μεγάλη δυσαρέσκεια. Ο σκηνοθέτης, κατά τη διάρκεια της επόμενης συνάντησης, είπε απευθείας με ένα σταθερό τόνο ότι είτε μου άρεσε κάτι είτε δεν μου άρεσε. Με έκανε να νιώσω κατάθλιψη, ένιωσα σαν να έκανα κάτι λάθος. Ευτυχώς, βρήκα δύναμη να ακολουθήσω τα αισθήματά μου. Αν και δεν ήταν εύκολο, επειδή πάντα θέλαμε να μας συμπαθούν και να νιώθουμε δεκτοί. Ειδικά σε ένα μέρος όπου περνάς τόσο πολύ χρόνο, γιατί ο χρόνος στο σχολείο δεν τελειώνει ποτέ. Υπάρχει πάντα κάτι να κάνετε, υπηρεσία, διαλέξεις, ταξίδια, οργανωτικές συναθροίσεις που διαρκούν πολλές ώρες. Ακόμα και αν δεν συνέβαινε τίποτα, οι \"LF\" ήταν σχεδόν πάντα εκεί.

Τα ερωτήματα σχετικά με την οργάνωση και τη δομή της, γιατί κάνουν κάτι όπως κάνουν, δεν ήταν ευπρόσδεκτα. Προσπάθειες να συζητήσουν τα κείμενα του ιδρυτή Χόρχε Λιβράγκα, καθώς και κείμενα της Ντίλια Στάινμπεργκ, η οποία εξακολουθεί να τον αποκαλεί αφέντη της, κατέληξαν με κατηγορίες για επίθεση στο σχολείο ή παρεξήγηση των προθέσεων του συγγραφέα.

Για μένα ένα από τα πράγματα που δεν μπορούσα να καταλάβω ήταν η υποχρέωση να φοράω τις ίδιες στολές για τις τελετές. Όταν ρώτησα γιατί, είπαν ότι είναι εξαιτίας της ενοποίησης, να ενωθείς καλύτερα και να μην αποσπάς ο ένας τον άλλον. Αλλά κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου στη Μαδρίτη είδα το γραφείο και το μουσείο της Λιβράγκα αφιερωμένο σ' αυτόν με τις προσαρμοσμένες του χρυσές ρόμπες... οπότε υπήρχε μια εξαίρεση, δεν χρειαζόταν να υπακούσει στον κανόνα... Μπορεί κανείς από τη Νέα Ακρόπολη να πει γιατί, όπως ισχυρίζεστε, δεν λατρεύετε τη Λιβράγκα;

Κάποτε άρχισαν να αυξάνονται οι αμφιβολίες και ήξερα ότι υπήρχαν πράγματα που τα μέλη δεν γνώριζαν. Όντας στην εκπαίδευση για το \"LF\" μου δόθηκε μερικά από τα κείμενα Livraga να διαβάσω, με τρόμαξαν. Αν και, όπως αποδείχτηκε αργότερα, δεν ήταν τόσο επιθετικοί όσο άλλοι που είχε γράψει. Ήξερα ότι υπάρχουν πράγματα στα οποία τα μέλη δεν έχουν πρόσβαση. Δεν είναι στη διάθεσή τους επειδή, όπως λένε οι «δάσκαλοι», δεν είναι έτοιμοι γι' αυτούς, δεν έχουν αρκετή συνείδηση για να τους καταλάβουν ή επιμένουν ότι πρόκειται για το «εσωτερικό» τους προσωπικό ζήτημα. Ειδικά όταν πρόκειται για το κείμενο της Λιβράγκα για τον \"LF\" και τους σκηνοθέτες. Υπάρχει επίσης το επιχείρημα ότι, άλλωστε, σε άλλα σχολεία όπως στα πανεπιστήμια, οι καθηγητές δεν διαθέτουν όλα τα υλικά ταυτόχρονα. Απλά στα πανεπιστήμια, οι στενές ζωές των φοιτητών δεν συζητούνται, οι καθηγητές δεν λένε σε ένα κορίτσι ότι πρέπει να κάνει έκτρωση, όπως ακριβώς δεν προειδοποιούν για τους ομοφυλόφιλους που διαδίδουν ασθένειες. Και όλα αυτά εμφανίζονται στα κείμενα του ιδρυτή αυτής της οργάνωσης.

Νομίζω ότι αν άνθρωποι από τη ΝΑ εδώ στην Πολωνία, άκουγαν όλα αυτά τα φρικιαστικά πράγματα για τα οποία έγραψε η Λιβράγκα, από ένα τυχαίο άτομο στο δρόμο, ο οποίος τότε θα τους πρόσφερε να διδάξουν για την καθολική \"αλήθεια\", δεν θα δίσταζαν και θα αρνούνταν. Αλλά το να πεις \"όχι\" στον ιδρυτή του σχολείου που εμπιστευόσουν για 10, 20 χρόνια είναι πολύ δύσκολο. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να αφήσουμε αυτό που έχουμε αποδεχτεί ως αλήθεια από την αρχή. Ο μύθος του σπηλαίου του Πλάτωνα, τόσο συχνά αναφέρεται εκεί σε σχέση με τη ζωή έξω από τα ΝΑ έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ.. Μιλάω για Πολωνούς Ακροπολίτες γιατί τους γνώρισα λίγο και ξέρω ότι δεν έχουν κακές προθέσεις. Αλλά ως ενήλικες μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα αντί να τρέχουμε μακριά από αυτήν. Και κατά τη γνώμη μου αυτή η οργάνωση υιοθέτησε αρκετές μεθόδους για να σπάσει τους άλλους, την ψυχή τους προκειμένου να τους κάνει να υπακούσουν. Άκουσα πολλές φορές να αφήνω την προσωπικότητά μου έξω από το σχολείο. Στο καθήκον σταματάς να είσαι ο εαυτός σου, όλα αυτά οδηγούν σε άνευ όρων υπακοή, η οποία μεταφράζεται ως θυσία για έναν υψηλότερο σκοπό.

Πόσα μπορείς να θυσιάσεις; Μπορεί μια ανώτερη ιδέα να δικαιολογήσει την ανήθικη συμπεριφορά, όπως το να προσποιείσαι ότι δεν βλέπεις υλικά που λένε ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι κακοί, ότι οι αυτοκτονικοί άνθρωποι είναι εγωιστές και τους δικαιολογούν με διαφορετικούς τρόπους, όπως «αυτές ήταν διαφορετικές εποχές.». Η γιαγιά μου ζούσε εκείνη την εποχή και είχε πολλούς ομοφυλόφιλους φίλους και δεν ήταν θέμα συζήτησης για εκείνη επειδή είχε φυσιολογική στάση σε αυτό. Αυτά τα επιχειρήματα δεν έχουν νόημα και κάνουν μόνο όσους υπερασπίζονται τη Λιβράγκα τόσο πεισματικά να φαίνονται ακόμα χειρότερα. Συχνά επικρίνουν πολιτικούς ή την εκκλησία αλλά κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Βάζουν το συμφέρον του θεσμού μπροστά στην ηθική.

Γιατί δεν αναφέρθηκε ποτέ ότι ο Gabriel Tonetto πέθανε σε τραγικές συνθήκες στο κτήμα των ΝΑ; Ποτέ δεν θα ξεχάσω όταν άκουσα από τον «δάσκαλό» μας ότι οι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη είναι εγωιστές.. Θεωρώντας ότι η οργάνωση έχει παιδιά στη φροντίδα της ή σχεδιάζει να τους εκπαιδεύσει αυτές τις απόψεις είναι ακόμα πιο τρομακτικές.

Και τέλος, άλλη μια ερώτηση. Ποιος έχει το θάρρος να πη ότι βρήκαν την παγκόσμια αλήθεια και τον κύριο που την διακηρύττει; Μήπως αυτό, κατά τύχη, σημαίνει ότι βάζουμε τον εαυτό μας στο ρόλο κάποιου που ξέρει τι είναι η αληθινή σοφία;

Δεν λέω ότι είναι έτσι λόγω κακών προθέσεων. Νομίζω ότι αφορά περισσότερο τη διανοητική κατάσταση των ανθρώπων, εκείνων που θέλουν να κάνουν κάτι καλό για τον εαυτό τους και τους άλλους, και πιστεύουν σε έναν καλύτερο κόσμο. Το σημαντικό σε όλα αυτά είναι ότι είμαστε ενήλικες και αποφασίζουμε αν θέλουμε, για το «μεγάλο ιδανικό» (ό,τι αυτό σημαίνει) να θυσιάσουμε τις πεποιθήσεις μας και να πάμε ενάντια στον εαυτό μας. Έτσι δεν διαγράφουμε αυτά που πιστεύουμε;

Μαρία, Απρίλιος 2023