«Μονάδα Επιβίωσης» στην Εποχή του Υδροχόου

Έτσι, η Νέα Ακρόπολη πρέπει να είναι μια "Μονάδα" ή "Όχημα" Επιβίωσης όλων των Αξιών. Ένα είδος Κιβωτού που επιπλέει πάνω στα νερά και φέρει τα σπέρματα της Παλιάς Εποχής στη Νέα Εποχή· από τον γέρο και ένδοξο Άνθρωπο στον νέο και νικηφόρο Άνθρωπο. Είναι, επίσης, σαν γέφυρα· που πρέπει να χτιστεί γερά, ώστε να αντέχει την ένταση ανάμεσα στις δύο όχθες και μέσω της οποίας να μπορούν να περάσουν οι Ανθρωποι που ως τέτοιοι αναγνωρίζονται, υπενθυμίζοντας πάντα την ύπαρξη του Θεού και την ίδια την ύπαρξη της αθάνατης Ψυχής τους, πέρα από τις αμέτρητες μετενσαρκώσεις.

Θα συμβούν κατακλυσμοί και πόλεμοι και ανταρτοπόλεμοι που θα μειώσουν τον πληθυσμό, καθώς και λοιμοί και επιδημίες, όπως αυτή των αρουραίων που ήδη εμφανίστηκε στη Νέα Υόρκη. Θα είναι το σύστημα της Φύσης για να σταματήσει την δημογραφική αύξηση που απειλεί να αφήσει τις Ψυχές —δεδομένου ότι ο αριθμός τους είναι σταθερός— χωρίς Ουρανό ή Ντεβάχαν μεταξύ ενσάρκωσης και ενσάρκωσης, με τα προβλήματα που φέρνει η έλλειψη Ουράνιας Ζωής και η αδυναμία να ξεχαστούν οι στερήσεις και οι ζωώδεις ηδονές της υλικής ζωής.

Ενόψει αυτού, η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ έχει την ευθύνη να διατηρεί ζωντανά τα Όνειρα, τις Παραδόσεις, τα μυητικά Στοιχεία, που θα υπηρετούν τους Άρχοντες που θα γίνουν Βασιλείς, εάν ξέρουμε να τους χτίσουμε ένα Θρόνο.

Για όλα αυτά μιλάμε για την OINA ως ένα "Μονάδα Επιβίωσης", συγκρίνοντάς την μ' εκείνα τα πλοία που διασχίζουν το ψυχρό και σκοτεινό διάστημα, μεταφέροντας μέσα τους ένα επιδέξιο και αποφασισμένο πλήρωμα, το οποίο δεν διστάζει να πεθάνει ώστε το Έργο να πραγματοποιηθεί.

— Φρούριο αρ. 34-1: Η OINA φιλοδοξεί να είναι μια μονάδα επιβίωσης. Jorge Ángel Livraga

Πολλοί ναυαγοί προσκολλώνται στις πάντοτε έτοιμες σκάλες του αδιάβροχου πλοίου μας και κάθε φορά είμαστε περισσότεροι. Η καταιγίδα δεν μπορεί να μας νικήσει. Φέρουμε μέσα στα σπλάχνα μας τα σπέρματα ενός νέου κόσμου· αυτής της έκτης υποράτσας που πρέπει να οδηγήσουμε σε ασφαλές μέρος, πέρα από τον ανεμοστρόβιλο και το σκοτάδι. Είναι η πέμπτη υποράτσα που χάνεται στις παγωμένες απαρχές αυτής της Εποχής του Υδροχόου, αλλά δεν μπορεί να εμποδίσει την έλευση του Νέου Ανθρώπου.

— Φρούριο αρ. 12-1: Κωπηλατώντας στην καταιγίδα. Jorge Ángel Livraga